Ne özlediğimi söyleyebildim, Ne de içimde özlemimi tutabildim..! Ne hayalinle yaşayabilmek için gözlerimi kapatabildim, Ne de yokluğunu görebilmek için açabildim..! Ne SANA:'' Niye Yoksun..? diyebildim, Ne de ''Bu Haksızlık'' diyebildim..! Sadece "SENİ" içimde taşıdığımı bilmeni istedim..
Ne dökülen gözyaşlarımı gören oldu nede derdine derman olurum diyen..
bir kenara atıldı yüreğim..buruşmuş kağıt gibi gözümdeki yaşlar yüreğimin acıyan yanının ifadesiydi...bu yürek te sevdimi "ÖLESİYE"severim dedi ama"YÜREĞİMİN SESSİZ ÇIĞLIKLARINI" yine ve sadece "BEN" duydum kimse duymadı
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta