Sükûtun bağrında büyür düşünce,
Hayâl denen deryâ ile sulanır.
Münzevî yurduna bir ses düşünce;
Kubbesi sarsılır, ufku bulanır.
Bin rengi hazmeden bir beyaz bahçe
Yahut tek katrelik ummandır sükût.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta