Sesler kesildi, nefesler de. Canlar tutsak kafeslerde. Sükut bende deste deste. Hüzün derdim her bestede.
Dünya türlü heveslerde.
Huzur hangi adreslerde?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Konuşmak mı kolay, susmak mı bilemedim. Söylemek isteyipte söyleyemememekten daha acı veren duygu var mı ki.
Yüreğinize emeğinize sağlık.
sükut ,bazen haykırmaktır, bir çığlıktır.
duyabilene. anlayabilene...
güzel bir şiir olmuş , tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta