Kıyama durdu sükut
Secde etti kelimeler
Gökyüzünden düşen rahmete
Yüreğe sürülen merhamete
Şahit tuttu gözlerim sessizliği
Kan/a buladı
Bedenimde hüküm süren
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta