Biz hep inandık kaderimize,
Her duamızın başı ve sonuydu hayırlısı demek,
En büyük dileğimizdi Rabbimizden en güzelini istemek;
Onu sevene emanet etmek gönlümüzü.
Ve sonra sen çıkıp geldin,
En saf, en güzel halinle.
Sen oldun gönlümün emanetçisi...
Ne güzel ya Rabb;
Seni seveni sevmek,
Seni bileni eş seçmek.
Ah benim elif gibi tek yarîm,
Sen geldin ya!
Artık lâl kesilir kalbim bir başkasına,
Gönlüme de kaderime de tek helâlim sensin bundan sonra.
Sensin duamın en güzel yanı,
Sensin gözümün, gönlümün tek sahibi.
Şükür Rabbime,
Şükür seni bana gönderene;
Şükür sultanım;
Seni bana sevdirene...
Kayıt Tarihi : 20.7.2015 13:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!