26.02.1984 Kahramanmaraş/ Goksun
Dualarla varolan kaderimde
İnancımı yaşıyorum, kutsal bir şehirde
Parmaklarımda sayilan tesbih tanerinde
Şükürlerden bir seda gönderiyorum gökyuzune
Fecrin bereket saatinde ellerim
Dilimden dökülür, nasip şükürlerim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta