Ey koca dünya, büyük müsün aşkımdan?
Ey ufacık şehir, küçük müsün göz yaşlarımdan?
Ey canıma kast eden kainat, faili meçhul bırakma beni.
Açık et, beni öldürüp gittiğin gerçeğini.
Bu gece konuşsun Hakkari dağları.
Sussun Eskişehir’in tüm ovaları.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta