Rızka tamah etmekten aklayan hür nefestir
Bizim olmayan malı, yığarken Rahman dedik
Miras olan kalpleri saklayan nur kafestir
İnanca küçük leke, değerken Rahman dedik
Adalet icap gelir, kurulmuş mizan ile
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




"Şükür..."
Sanırım insanın insanlık vasfının tezahürüdür,
Büyüklüğü,
Ulviliğidir bu söz...Bir başına!
Elbet "adaletsiz" değil,
Zayıfı görmezden gelerek değil,
Laf olsun diye değil....
Bugünlerde ne çok ihtiyaç var, böyle kişilere...
Ortalık sahte kimliklerle, "yalakalarla" kirlenirken!
Tebrikler Ozanım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta