Duygular; biraz efemine, biraz maço.
Mutluluk cimri bir zengin,
keder ise eli açık bir fakir.
Bu hengâme arasında konuşuyor zamane insanı,
araya giriyor yılların buruşturup attığı yüzün
çok bilmiş sahipleri.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta