Duygular; biraz efemine, biraz maço.
Mutluluk cimri bir zengin,
keder ise eli açık bir fakir.
Bu hengâme arasında konuşuyor zamane insanı,
araya giriyor yılların buruşturup attığı yüzün
çok bilmiş sahipleri.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta