Şükür…
Yer şükür, gök şükür,
açılmış eller semâya, mahcup bir kalp, eğilmiş bir boyun;
dilin ucunda titreyen o ince niyazda
her nefes, her hece, her sızı
aynı kelâma dökülür: şükür.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta