Pirim Muhammed Nûr'ül Ârâbî,
Açtı fakir'e gönül evini.
Öğretti bana İlm-i Ledünn-i,
Kevser suyu'yla yıkadı şükür.
Ef'âli ifnâ ettirdi bana,
Sıfât'ı ifnâ ettirdi bana,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Şükrünüz mübarek olsun. Şiirinizi tat alarak okudum. Kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta