Hayat sinavimda yokuslara tırmanırken, iliklerime kadar hissettiğim sususzluğum karşısında 'gel beni iç' diye bekleyen zirvedeki deryamsin
Vücuduma ruhundan ufleyen, cesede anlam katanimsin
Bataklıktan çıkmış kapkara kirlenmiş yüreğimi usul usul yıkayan ilmek ilmek dokuyan can suyumsun....
En büyük Hikmetim,
En büyük Şükrümsün...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta