Şükret
Karanlıkta kalmışsın ve çok korkuyorsun,
Endişelenme elbet güneş doğacak.
İçinde biriken ağır kederi yaşıyorsun,
Ağla gerekirse sana iyi gelecek.
Biliyorum derdin bini aşmış,
Bazı dertlerin hiç geçmeyecek.
Bunu bilip bununla yaşamayı öğren,
Sende bir gün bir bağda yeşerirsin.
Sevdiğin kadın senden ilk fırsatta vazgeçti,
Nasılı niyeyi hiç sormadı.
Seni bir başına yalın ayak bıraktı,
Artık ona acımayı kendine meslek edinme.
Sen hem bu zamana dek nelere göğüs germedin,
Sen sana gönderilmiş bu dünyada ki.
En özel insanın oğlusun,
Bir de olaya bu tarafından bak.
Olmamış şeylere değilde ,
Olacak şeylere ver odağını.
Sen her bağda açacak bir çiçek değilsin,
Yüreğin bu kadarını da hak etmez değil mi?
Bir şey olması için çabala,
Rabbe tevekkül eyle.
Olmuyorsa nasibin bu değildir,
Oluyorsa da şükret.
RT
Raşit Tezcan
Kayıt Tarihi : 24.1.2026 04:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!