Sen kalemi kırılmış bir şairin
Yetim kalmış en son şiiriydin Süheyla
Öznesiz biçimsiz öyle yarımdın /yaramdın
Ben seni o kırık kalemin son parçasıyla
Önce biçimledim sonra düşlerime aldım
Sen henüz bir cümle ile büyürken
Ben satır satır kanatarak kalbimi
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta