İki insanı bir arada görsen, şenlenir sanırsın dünyayı,
İnan ki, o kadarına da pes dersin,
Birini vursan ötekine, inadına ses vermez?
Koşsan yanına çöksen, toz dumanda kaçar
Gelir bu kez de sırtını dönsen.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




İçine girdiğimiz meseleyi kontröl etmedeki güçlüğün sebebini Hayâlî Bey şu beytinde ne güzel ifâde ediyor: ' O mâhîler ki deryâ içredir deryâyı bilmezler.' Mühim bir mevzûya vurgu yapmışsınız. Tebrikler!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta