Şu dorukların sessizliğini
Garip martı çığlığı yırtınca
Acı hüzün kaplar benliğimi
Sahipsiz aşk kapıdan çıkınca
Nerdeyim neyim hangi eldeyim
Hani nerede benim gençliğim
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Her hayatın hikayesi farklı tabi ki ve her hikayenin anlatım biçimi de...Ayrıca hayata baktığımız pencere ve o an ki ruh durumumuz da değiştiriyor hayatın tarifini...Aydınlık dolu bir hayata...sevgi/saygı
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta