Gerilmiş bir ip gibi dümdüzdü dosdoğruydu
Bardaktan bardağa boşalırdı her akşam
İki korkuyu unutamamıştı yalnız
Biri yalnızlığın eleği kalabalıklar
Avuçların beyaz gökleri diğeri
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta