baş kaldırışların asiliklerin merkezidir istanbul
başlangıçların sonların son defaların merkezi istanbul
karakollarda sürünen insanların merkezi istanbul
caddede hergün birilerinin ölümünü izlemek mümkün
sudaki izler gibi mümkün cinayet haberlerinden
gecilmiyorki beyoglunda taksimde
asi gençlik diyoruz ellerimizde haplar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ŞİİRİNİZ ÇOK GÜZEL....TEBRİKLER.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta