senin hiçbir suçun yok.
suç;
beynimizle yüregimiz arasındaki
mesafenin,
uzun olmasıyla alakalı...
cevize benzeyen o beynimiz,
malesef hep geç kalıyor,
yüregimize gönderdigi sinyallerde...
bundan işte,
bizimde birbirimize geç kalmalarımız....
bundan ellerimize hakim olamayışımız.
bundan kopası dilimizin dışarıya fırlaması...
kontrol mekanizmamız,
ne yaptıgıyla alakalı bizi yargılıyor...
duracagı yerde durmuyor,
gidecegi yerde gitmiyor...
bu ne salata, bu ne cacık...
kim pişirdi bu yemegi?
hangi ocak bu yanan?
kim yaktı bu ocagı?
gibi,
saçmalıga davet ararken,
hiç aslı olmadıgını bildigimiz yalanlara
bırakıyoruz,
emanetçi diye gerçekleri...
unutuyoruz asl'ın ne oldugunu...
bir sır gibi herkesten sakladıgımız
sevgimiz;
anlamından uzaklaşıyor..
aşk ta böyle bir adres yok diyor herkes...
beynimizle yüregimiz arasında ki,
mesafe bıraz daha büyüyor...
ve aslında,
bu aşkın çemberi daralıyor...
bir müddet sonrasında,
ne senin yargılayabilecegin,
bir yürek olacak...
nede benim kırbaçtan geçirecegim bir beynim...
evet,
senin bir suçun yok....
13112008
__________________
Vedat Polatdemir
Vedat PolatdemirKayıt Tarihi : 3.12.2008 13:24:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!