İçimde kasfetin, başımda felaketin.
Hangi yüksekliğe çıksam da, içimde alçalan bir sensin.
Nerede yoksam, orada sen varsın.
Siyah çelenklere adını yazdırıp, kendi cenazeme gönderiyorum..
İçimde ölüyor ve hergün yeniden doğuyorsun.
Bunu nasıl başarıyorsun sahiden?
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta