NURİ CEYHAN ALTUĞ / Nevşehir -1945
İki gönül birbirini sevdiyse
İnsanlık adına bu bir muştudur
Birini kendine lâyık gördüyse
…Aksini söyleyen herkes suçludur.
Doğruyu bilmeyen gürleyip esti
Dost sandıklarımız selâmı kesti
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta