SUÇLU ONLAR
(Özgecan ve Nuh’un ardından)
Hüzün ve kendini bırakılmışlık,
kar yağdığında daha belirgin çarpıyor göze.
Hasretin kuytularında gözyaşı çeşmesi kurudu; bıçak kemiğe dayandı!
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta