SUÇLU OLDUK
Sus dediler doğduğumuz günde,
Sevdiler bizi çok uslu diye.
Konuşunca dövdüler bizi,
Korkuttular bir daha konuşmasın diye.
Sustuk kaldık o halde
Dilimiz tutuk sandılar bizi,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta