SUÇLU OLDUK
Sus dediler doğduğumuz günde,
Sevdiler bizi çok uslu diye.
Konuşunca dövdüler bizi,
Korkuttular bir daha konuşmasın diye.
Sustuk kaldık o halde
Dilimiz tutuk sandılar bizi,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta