Sevdayı yükleyip kendi sırtıma,
Diyar diyar dolaşmaya çıksam ben.
Bir gün gibi doğarmı ki bahtıma?
Hep karanlık gecelerde baksam ben.
Bir çıra gibi kendimi yaksam ben
Kimsesiz çıkıpda dağlar başına,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta