Bir zamanlar güçlü ve kuvettli,
Kalbimde huzur, ruhumda kudret vardı,
Bir zamanlar neşeli ve sohbetli,
Yüzümde mutluluk, gözümde aşk vardı.
Kahrolasıca Avrupa hepsini elimden aldı,
Bana sadece geriye anılarım kaldı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta