Ben seni istemedim.
Tanrı şahidim ama istemedim de diyemem.
Çünkü sen geçerken aklım sustu, ellerim konuştu.
Sana dokunduğum o ilk an, içimde bir şey çatladı.
Sadece arzuyla değil, günahla, korkuyla,
kendi kendini inkâr eden bir aşkla…
Senin tenin değil, benim zayıflığım çıplaktı.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta