Takvim yaprakları utandı
Düşerken düşürülürken bir bir
Esen her rüzgarda savruluşuna anlam veremeden
Çarptı insan denen yaratıkların yüzüne
Çirkin çirkin en kalpsiz yerine
Ve uçurumlardan düşürüldüler çocuk çocuk
Daha sonra en sıcak yeri vücudumun
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta