Benim suçum insanlara inanmak
İnsanların suçu bana yakın olmak
Tanınmadık insanların verdikleri zararlar
Bir kaç sıyrık gibi gelip geçici
Sevdikleriminki ise yüreği ezici
Üstüne kezzap döksem geçmez kalır izi
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta