Bir başağrısı gibi, Şubat'ın gündüzleri
Bir mevsimde mutluluk, bu kadar rüküş durur
Her zaman oturduğum, banklar bile çok garip
Gök kederle karışık, yalnızlığı savurur
Koca şehir sis olmuş, bütün âlem bir yalan
Parkta koşan çocuklar, bir hayalet bir duman
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta