Şubatın on dördü,
Benim yola koyulduğum.
Sesimi duyurduğum,
Ağladığım, güldüğüm,
Kar, soğuk ve acıyı tattığım gün.
Ve hayata küstüğüm gün..
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta