Bir karagül gibi hayatımda belirdin sevgilim,
Tüm kırmızılıklar içerisinde en özel olanıydın.
O eşsizliğinle hayatımın ortasında yer alırken,
Tüm kalbimi çoktan seninle doldurmuştum.
Tek bir sözcüğünde hayat buluyordum,
Aydınlanan gecelerdi beni benden alan,
Bin bir türlü karanlık sokağa sürükleyen.
Huzurlu bir şarkı gibi alıp götürürdü,
Peşinden gelen acıların ortasına.
Bilemezdim böyle olacağını,
Dokunmanı isterdim kalbime,
Sevginin en eşsiz tonuyla.
Bilemezdim böyle olacağını,
Kırık kalbimle yaşamaya çalışırken.
Ne kadar umudum varsa,
Doğar tepelerden güneş,
Yarınlara umut olmak için.
Karartır gözünü dağ başında,
Vatanı korumak için mehmetçik.
Canından vazgeçer dün gibi,
Elinde yağ karası,
Ağzında sönmüş sigarası,
Aklında ekmek parası,
Ne zor şey işçi olmak.
Gözlerinde hasret türküsü,
İçimde bir yorgunluğu hissediyorum,
Sessizce iç çekiyorum kalabalıkta.
Kimselere anlatamıyorum,
Beni benden alan bu hissi.
Ellerim günden güne soğuyor,
Mağrur bir beste gibiydin sevgilim,
Her okunmasında yüreğime işleyen.
Suskunluğuma kılavuz olup,
Çığlıklar arasında bana eşlik eden.
Hayatın tüm yorgunluğunu alan,
Kalmadı gözümde yaşam,
Söndü ömrümün tüm ışıkları.
Yarınlara bakamam umutla,
Sen yoksun ya şu ömrümde.
Yalnızlığımın gölgesinde kalıyordum,
Tüm insanlar hayatımdan bir bir giderken.
Hayal dahi kuramıyordum artık,
En ufak umut ışığı bile yokken hayatımda.
Sessizliğe doğru sürükleniyordum,
Yaratmış yaradan en yüce ırktan,
Varolsun bu ırktan varolan.
Gelse de yedi dümen,
Yetmez gücü bu ırkı yok etmeye.
Yoktur bu urka kafa tutan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!