El mi alem di,
Alem mi eldi?
İçimizde biz mi el alemdik?
Kendimize el olduk,
Bazen gülümseyerek,
Bazen sessizce.
İncecikten bir kar yağar,
Tozar Elif, Elif deyi...
Deli gönül abdal olmuş,
Gezer Elif, Elif deyi...
Elif’in uğru nakışlı,
Devamını Oku
Tozar Elif, Elif deyi...
Deli gönül abdal olmuş,
Gezer Elif, Elif deyi...
Elif’in uğru nakışlı,




Şiir; kelimeleriyle bir toplumsal aynaya bakıyor ama aynadaki yansımalar yabancı.
Her dize, bir “sual” gibi; cevabı olmayan ama sorulması gereken sorular.
Şiirin sonunda “soğuk çay tadı” metaforu, zamanla solan duyguların, alışkanlıkların ve belki de umutların sembolü oluyor.
Tebrikler güzel bir şiir daha
Değerli yorumunuz için çok teşekkür ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta