Ne çok çabalıyoruz bu fani dünya için değil mi?
Oysa aldığımız tek bir nefes bile bize ait değilken.
Elde ettiklerimizi, bizim olanları, en kötüsü de sevdiklerimizi ardımıza bile bakmadan bir gün bırakıp gidecek iken.
Çabalıyoruz durmadan, üzülüyoruz, seviniyoruz ve daha bir çok duyguyu yaşıyoruz.
Ne ağır değil mi?
İnsanın tonlarca yükü içinde biriktirmesi,
Buna rağmen hayatını bir şekilde devam ettirmek zorunda olması.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Amenna ve saddakna Ahmed bey kardeşim ama bu bariz gerçeği ne yazık ki insanların kahiri bilmiyor ya da bilmek istemiyor. Rabbim bizleri helakimize vesile olacak tüm gafletlerden halas edip gafletinin farkına varamayan zavallılara da yardım etmeyi nasip ve müyesser eylesin amin!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta