önce ayaklarına değdi
ürkercesine incitmekten,
sonra ilerledi usulca,
sarıldı beline...
daha yukarı, daha yukarı diyordu yüreği,
dayanamadı uzattı dudaklarını,
öptü kana kana susuzluğunu dindirircesine...
“Bize ne irs-ı peder, ne servet ü ne cah kalmıştır,
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled
Devamını Oku
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta