Arkadaşlarına kavuşmayı isteyen minik çocuklar gibi
yağan yağmurdaki su tanecikleri. Bunca caddeyi bunca sokağı dolaşır, döner yine dolaşır kimsesizlikleri. Aslında ne sana ne bana görünmek, yol bulup özüne dönmektir ümitleri. Bazen şaşırır tenime karışırlar, vardır bir bildikleri. Onlar tatlı, küçük, gezgin su tanecikleri.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta