Aklımdan geçenlerin duyguda sureti yok şu sıra
Öyle bir boşluk ki yokluğun,
Varlığını ilizyon sandıracak fotoğraflar olmasa
Kendi kendime kalıp konuştukça konuşuyorum şu sıra
Senden uzakta olmak mı, yok asla dedim ya
Şaşkın mıyım üzgün müyüm anlamam aynalar olmasa
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta