Yorgunum, o güzel gülüşünü görene kadar
Aklım karışık, hayalin ise fikirlerime iktidar
Duyuyor musun? Atıyor kalbim baktığın kadar Yazmak seni, kılar anlamsız hayatımı ihtişamıyla manidar.
Gün ışığı doğar gece gibi ay yüzüne
Karanlık buhranı kapsar, en kuytu köşelerde
Martılar ağlasın sen hep gül yüzüme
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta