İnsan su gibidir.Akar dururur sürekli bir yerden bir yere.Akarken yanında götürdüğü de olur bıraktığıda.Su akar mı hiç dosdoğru.kıvrıldığıda olur büküldüğüde.marifettir ki suya yön verilmek.Su buluşmadıkça hayat ağacıyla,ne meyve olur ne çiçek.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta