İnsan su gibidir.Akar dururur sürekli bir yerden bir yere.Akarken yanında götürdüğü de olur bıraktığıda.Su akar mı hiç dosdoğru.kıvrıldığıda olur büküldüğüde.marifettir ki suya yön verilmek.Su buluşmadıkça hayat ağacıyla,ne meyve olur ne çiçek.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta