Şu İnsanlık Nereye? Şiiri - Cihat Şahin

Yolcu idi gemide, tüm insanlık beraber,
Bir gün geldi alt kattan, üst katlara bir haber!

Diyorlardı; ” su için çıkıyorduk ya üste”
Rahatsızlık husule, geldi sandık biz üstte.

Onun için dedik ki; “çıkmayalım yukarı! ”
Böylelikle olacak, hepimizin çok karı.

Bizim bölüm ne olsa, sırf denizin içinde,
Alacağız ondan su, mutlak kolay biçimde!

Üsttekiler sevindi, bundan sonra rahatlar(!)
Çıkmayacak bir daha, üst katlara, alt katlar.

“Tamam” dedi cümlesi, bayram yaptı kahiri,
Tebriklerle övdüler, buluşunda mahiri(!)

Alttakiler alınca, üst katlardan onayı,
Başladılar tatbike, onlar için kolayı(!)

Alıp ele matkabı, birkaç delik açtılar,
Sular hücum edince, gerilere kaçtılar.

Su dolunca bit-tamam; fırladılar yukarı,
Kopardılar o, anda, üsttekiler; “ah, zari”

Feryat figan ederek, dövündüler boşuna,
Gitmemişti bu durum hiç kimsenin hoşuna.

Koca gemi boyladı, okyanusun dibini,
Şu beşerden gark oldu, bir gemide kaç bini!

Bu sadece bir misal, akil olan kullara!
İbret için takdimdir, uyanık akıllara.

Şu dünyamız bir gemi, fezalarda yüzüyor,
Üzerinde tüm beşer, seyran edip geziyor.

Sahil-i selamete, gitmek ise arzumuz?
Tutturmalı rotayı; doğru ora arzımız!

Gafil olan kısımlar, çok yaparsa hatayı?
Seslenemeyen âlimin, vardır onda bir payı!

Bir kötülük görünce, onaylamaz bilenler!
Yoksa olur onlarda; suça ortak olanlar.

İşlenilen her kusur, açar delik gemide!
Buna sessiz kalarak, pineklenmez camide!

Marufları emretmek; vecibedir arife!
Mecbur ilmi olanlar, bilmeyene tarife.

Münkerattan nehyetmek, farzdır abid olana!
Yoksa bela umumi, buna lakayt kalana!

İstiyorsak ulaşsın, şu gemimiz sahile?
Ders vermemiz elzemdir, onu delen cahile.

Zahmetinden korkarak terk edersek tebliği?
Gemimizin dibinde, çoğaltırız deliği!

Ya batacak bu gemi, ya çarpacak şu ay’a!
Korkuyorsan o, halden, deliklere koy aya!

Cihat ŞAHİN
02.07.2010-İZMİR