Çiçeği susuz bırakırsan kurur,
Aşırı sularsan da çürür.
Sulayana bağlıdır, ya onu soldurur sonra da öldürür.
Ya da yeşillendirir sonra çiçeklendirir.
İnsanoğlu gibi, çiçek de fazla su ile boğulur. Gereksiz ilgi zararlıdır, tüm canlıları soğutur.
Ama sevgi toprak gibidir,
Siz bol toprakta ölen çiçek gördünüz mü?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta