Su gibisin…
dokunduğun her yeri yumuşatan,
aktığın her boşluğu dolduran,
ama yine de tutamadığım bir şeysin.
Avuçlarımda durmuyorsun,
kalbimde kalıyorsun.
Rüzgâr esti yüzüme,
senin serinliğini sandım.
Bazı insanlar dokunmaz,
eser.
Deniz kıyıya vurdu,
her dalga bir anını getirdi bana.
Sanki sen geçtin içimden,
sanki suyun sesi bile adını fısıldadı.
Bir damla düştü gözümden,
suya karıştı,
tuzuyla denizin tuzu bir oldu.
Hangisi bendendi,
hangisi senden…
ayıramadım.
Rüyama girdin dün gece…
su gibi akıyordun içimde,
ne ağırlığın vardı,
ne gölgen.
Uyandığımda anladım:
Bazı insanlar rüyada değil,
ruhta yaşar.
Su gibisin…
ve ben artık biliyorum:
Akar, sızar, doldurur, taşarsın…
ama en çok da
kalbin en derin yerine iz bırakırsın.
HİKMET GÜNER
28/06/2024
Kayıt Tarihi : 14.06.2026 22:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!