ayağı burkulan bir kalbin yutkunuşu gözlerimizi titretebilir
saç diplerinden başlayan bir utanç bu insanlık adına
insan soğuktan değil de sevgisizlikten de üşüyebilir
ve vazgeçebilir her şeyden cebindeki suskunluklar adına
adını sen koy kahrolma da gör doğmamış ölü çocukların var artık
çokluğun içinde büyüttüğün umut değil iyi bak yalnızlık
yeni bir biçimde şekil vermeliydi oysa umuda yarına
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta