Senin olmadığın bir anda kendimi
aradım yalnızlığında korkak ve ürkek
çocuğun yüz ifadesin de buldum...!
Ağlayan masum göz yaşlarımda
akan su damlasında kalbine akacak
ırmakları yaratarak denize akıtıyorum…!
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




bir sen aramamlı düşünce
düşünceyi evrensel boyutta düşün
düşünceler insanlığın ilk dokunuşlarıdır
dağlar kadar yüksek nehirler kadar hızlı
ama dedim ya
insan olma
insanlaşma sürecindeki dünyada
ne kadar gerçek olabilir ki
sessiz çığlıklar boğuyorken
et kemik yığınlarını....
tebrik ederim...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta