Zaman zaman hastane odana gidiyorum,
Gönlümde çöl fırtınaları koparıyorum,
Bende çaresiz gönlüm gibi yaşlanıyorum,
Hatıranı unutmayı denediğim güne kavuşamıyorum...
Seni hatırlamak için bahaneler uyduruyorum,
Su damlam sızıların çok, kadere çare arıyorum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta