Gönül çukurum yer ile yeksan iken
Kafesimde göğün en geniş yüzü
Gömerim kendimi öldükçe gökyüzüne
Yaşarım ben senin içinde
Ölüm yaşar senin içinde sabahın
En kuytu köşende biraz çiçek pasajı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta