Belki bir bebek hayata gözlerini açmış,
Annesine ilk kez gülümsemekte.
Belki de kimsesiz bir insan, sessiz sedasız
Bir köşede son nefesin vermekte.
Şu an
Bazı yerde, günün kızıl çiçeği açmakta.
Bazı yerde ise güneşin saltanatı bitmiş,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
