Yerden alıp göklere bindiriyorsun
Rahman Rahîm zikriyle indiriyorsun
Yakaran toprakların avuçlarına
Bırakıp sancısını dindiriyorsun
Her damlayla bir ismin geçer topraktan
Bir ağacın içinden çiçek yapraktan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yol arayan insana, kör karanlıkta
Lisan-ı hal diliyle, rehber oluyor! ..
.....
Teşekkürler, 'SU' armağanın için Onur Bilge. listeme ekledim.seninde bayramın ve yeniyılın kutlu, her şey gönlünce olsun. sevgiler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta