Bir şey var beni huzursuz eden.
Kaktüslerime vermeyi unuttuğum. / Ne?
Bir tas su…
Çatlayıp kurumuş dudakların istediği, / Ne?
Bir bardak su…
Yanan çölde bedevinin aradığı,
Kavrulan, yarılan toprağın hasreti
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok güzel bir şiirdi.yüreginize saglik.tebrikler.... ...ant+10
su hayattır su gözyaşı su mutluluk teş kaleme
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta