Suda durulanmış kirlerinden arınmış
Bir çakıl taşı…
Sulanmış toprağının kokusuyla uyanmış
Bir çöl ortası…
Suyun sesiyle sarhoş, hoş sesine kanmış
Bir insan başı…
Susuz, bunca zaman nasıl atmış, hayata nasıl katlanmış
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta